Είναι από κείνους που ‘χυσαν το αθάνατό τους αίμα,

από τους χίλιους που ‘βγαλες, πατρίδα μου χρυσή,

είναι από κείνους που ‘βαλαν στην κεφαλή σου στέμμα

και άγνωστοι σβηστήκανε στο δοξαστό νησί.

Είχες αστέρια ολόλαμπρα στον ουρανό σου κι άλλα,

μα ‘κείνα που δεν έλαμψαν ήτανε πιο μεγάλα.

…………………………………………………………………………………..

(Απόσπασμα από το ποίημα «Ματρόζος» του Γεωργίου Στρατήγη).

Ο Άντης Τσεριώτης γεννήθηκε το 1936 στη Λευκωσία.  Πατέρας του ήταν ο εκ Τσερίου Ευριπίδης Αναστάση – αδελφός της Μαριτσούς Θεοδώρου, της Ειρήνης Μουστακά (μαμμούς) της Σοφίας Γιωρκή Τταραπουλούζη, του Παναή και  του Αντωνή Αναστάση.   Ο Ευριπίδης εργαζόταν στη Λευκωσία ως σκαρπάρης και είχε δικό του μαγαζί απέναντι από το τέμενος «Ομεριέ», στην περιοχή του παλιού Δημαρχείου.  Στη Λευκωσία παντρεύτηκε την Αποστόλα, με την οποία απέκτησαν τον Άντη και τις θυγατέρες Καίτη Τσεριώτου και Σίτσα Χ΄΄ Παπά.   Ήταν από τους καλούς τεχνίτες στο επάγγελμά του και καλός οικογενειάρχης, πράγμα που αποδεικνύεται και από το ενδιαφέρον του να δώσει ανώτερη μόρφωση στα παιδιά του, σε μια περίοδο που η εκπαίδευση απαιτούσε οικονομικό κόστος.

Ο Άντης Ε. Τσεριώτης στα μαθητικά του χρόνια επισκεπτόταν τακτικά τους συγγενείς του στο Τσέρι και αρκετοί συγχωριανοί μας τον θυμούνται που έπαιζε μαζί τους ποδόσφαιρο στο μοναδικό τότε γήπεδο του χωριού.  Με την αποφοίτησή του από Σχολείο Μέσης Εκαίδευσης το 1954, προσλήφθηκε στο Ψυχιατρείο Λευκωσίας ως πρακτικός νοσηλευτής.  Ένα χρόνο αργότερα, με την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, εντάχθηκε στις τάξεις της Οργάνωσης και μάλιστα στο εκτελεστικό του τομέα Λευκωσίας.  Όταν ο εξάδερφος και συνάδερφός του Παναγιώτης Θεοδώρου, μετέβηκε στην Αγγλία για να σπουδάσει νοσηλευτική, με επιστολή του καθοδήγησε τον Άντη να τον ακολουθήσει και να προχωρήσει στις ίδιες σπουδές, ώστε να επιστρέψουν στην Κύπρο ως προσοντούχοι στο επάγγελμα που επέλεξαν να ακολουθήσουν.  Εδώ, ο Άντης αποκάλυψε στον εξάδερφό του, πως δεν μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο, γιατί ήταν μυημένος σε Οργάνωση για απελευθέρωση της Κύπρου από το βρετανικό ζυγό.

Ήταν ενταγμένος στην ΕΟΚΑ και μάλιστα στο εκτελεστικό της Λευκωσίας.  Κάποιες πληροφορίες για τη δράση του αγωνιστή, αντλούνται από δημοσιεύματα της εφημερίδας «ΜΑΧΗ», τα οποία έγραψε ο διευθυντής της εν λόγω εφημερίδας και υπεύθυνος των μαχητικών ομάδων της ΕΟΚΑ Λευκωσίας Νίκος Σαμψών.  Από τα δημοσιεύματα αντλούμε μερικά αποσπάσματα, που σχετίζονται άμεσα με τη δράση του αγωνιστή Άντη Τσεριώτη. Ο Νίκος Σαμψών – επί κεφαλής του εκτελεστικού στην πρωτεύουσα Λευκωσία – έγραψε για μια οργανωμένη εκτέλεση Άγγλων στρατιωτικών στην οδό Λήδρας, «στο μίλι του θανάτου», όπως επονομάστηκε τότε ο «Μακρύδρομος»:  «Έλαβα πληροφορίαν ότι ήρθαν στην Κύπρο τρεις Άγγλοι Λοχίες μέλη της Σκότλαντ – Γιάρτ με αποστολήν να εκτελέσουν τον Γρίβα». Στη συνέχεια, αφού παραθέτει με αρκετές λεπτομέρειες τα γεγονότα της άφιξης και παρουσίας των τριών στρατιωτικών Βρετανών, συνεχίζει:  «Διέταξα τον Βάσον Κυρίλλην να πάει να μου βρει αγωνιστές του εκτελεστικού.  Ο Βάσος επέστρεψε με τους αγωνιστές Άθω Πετρίδη και Άντη Τσεριώτη από τη Λευκωσία, Όμηρο Δημητρίου από τα Σπήλια κάτοικο Λευκωσίας, Γιαννάκην Σπανόν και Αλέξανδρον Μαυρομμάτην αμφότερους από τη Γιαλούσα, μαθητές του Παγκύπριου Γυμνασίου Λευκωσίας.  Κράτησα τους δύο πρώτους, δηλαδή τον Άθω Πετρίδη και τον Άντη Τσεριώτη, ενώ τους υπόλοιπους απέστειλα μαζί με τον Βάσο Κυριλλή, να παρακολουθούν την περιοχή και τας κινήσεις των τριών Άγγλων, έως ότου φθάσουμεν και εμείς. Ο Άθως, ο Άντης κι εγώ (Νίκος Σαμψών) τρεχάτοι σχεδόν πήγαμε στο σπίτι του Στέλιου Πιτσιλλίδη ο οποίος μας ανέμενεν εις την εξώθυραν.  Ο Λεφτής είχε σταθμεύσει……………..Ωδήγησα τους Άντη Τσεριώτη και Άθω Πετρίδη εις το ανώγειον μαζί με το Λεφτήν, δια να μη ιδούν πού είχαμε την κρύπτην  εις το κατώγειον.  Μαζί με τον Πιτσιλλίδην ανοίξαμε την κρύπτην και διάλεξα τρία περίστροφα τύπου Γουέμπλεϊ Σκωτ, δύο διαμετρήματος 0.38 και ένα 0.32…………….Εκεί στάθμευσε το αυτοκίνητό μας.  Ο Άθως Πετρίδης, ο Άντης Τσεριώτης κι εγώ, κατήλθαμε και ξεκινήσαμε προς το κατάστημα των Αδελφών Χριστοδουλίδη, έναντι του ιερού ναού της Παναγίας Φανερωμένης.  Όταν πλησιάσαμε αντελήφθημεν την ομάδα των ένοπλων Άγγλων και Τούρκων να ευρίσκεται αρκετά μακριά, βαδίζουσα προς την διαχωριστικήν γραμμήν Μέισον – Ντίξον…………………..Οδήγησα τους συντρόφους μου εντός του ζαχαροπλαστείου Χαλέπι που ευρίσκεται ακριβώς απέναντι από το Φώτο Αθηναϊκό και παρακολουθούσαμε από την  βιτρίνα τους τρεις Άγγλους.  Σε λίγο ο ένας εκ των τριών Άγγλων επροχώρησεν προς την εξώθυρα και εκοίταξεν έξω, δεξιά, αριστερά.  Βγήκεν εις τον δρόμον με το χέρι εις την λαβήν του περιστρόφου του.  Ήτο πανύψηλος σωστός γίγας.  Τον ηκολούθησαν οι δύο σύντροφοί του, ήταν και αυτοί σωστοί γίγαντες.  Ο Άθως και ο Άντης με κοίταξαν εις τα μάτια. Περίμεναν το σύνθημα εξορμήσεως…………………Πάτησε την σκανδάλη και ηκούσθη σχεδόν ταυτόχρονα με τον πυροβολισμό η σπαρακτική κραυγή πόνου του Άγγλου.  Εν τούτοις ο Βρετανός ανθρωποκυνηγός δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια του να τραβήξει το περίστροφό του. Τον πυροβολήσαμε με τον Άντη, πάνω στο χέρι.  Πέντε συνολικώς σφαίρες του έκαναν το χέρι κόσκινο.  Ούτος κατέπεσεν επί της ασφάλτου σφαδάζων από τους πόνους.  Ο Άντης τον σημάδευσεν επί του εδάφους. Ο Άγγλος κινήθηκε ακριβώς την ώρα που ο συναγωνιστής Άντης πατούσε την σκανδάλη…… Εμπρός παιδιά, φώναξα, φεύγουμεν.  Ο Άθως με ηκολούθησεν αμέσως και με προσεπέρασεν.  Ήτο πολύ πιο ταχύς από εμένα.  Όταν πλησιάσαμεν εις την διασταύρωσην της οδού Λήδρας και Λυκούργου ηκούσθησαν δύο πυροβολισμοί. Σταμάτησα κοίταξα πίσω μου, και με έκπληξην είδα ότι απουσίαζεν ο Άντης Τσεριώτης.  Διέκρινα τον Άγγλο να πυροβολεί με το αριστερό του χέρι εναντίον του Άντη, όστις ίστατο εις απόστασην έξι – εφτά μέτρων και να τον κοιτάζει.  Πλησίασα τον Άντη, τον άρπαξα από το χέρι και τον τράβηξα δυνατά. Πάμεν του είπα.  Πραγματικώς τότε ο Άντης κινήθηκε από την σκηνήν……..Με έκπληξη διεπίστωσα, ότι ο Άντης δεν είχε πληγωθεί δια σφαίρας.  Ήτο, όμως, πρισμένος και ένα οστούν εξήχε.  Φαίνεται, όταν έπεσεν επί της ασφάλτου, εκτύπησε τόσον δυνατά που νόμισεν ότι είχε πληγωθεί, την ώρα που πυροβολούσε ο Άγγλος Λοχίας της Σκώτλαντ – Γιάρτ.  Γύρισα προς το Νεοπτόλεμο Λεφτήν και του είπα να οδηγήσει το αυτοκίνητο του στο σπίτι του Στέλιου Πιτσιλλίδη.  Μόλις φτάσαμε εκεί, δώσαμε τα περίστροφα στον Στέλιο.  Στο πρόσωπό του ήταν ζωγραφισμένη η αγωνία.

– Τι έγινεν παιδιά;  μας ρώτησε.

– Εντάξει απάντησα. 

– Κτυπήσαμεν τρεις Εγγλέζους είπεν ο Άντης Τσεριώτης, πετύχαμεν.

Από εκείνη τη στιγμή τόσον ο Άθως Πετρίδης όσο και ο Άντης Τσεριώτης εφαίνοντο εξαιρετικά χαρούμενοι. Ένιωθαν αληθινά ευτυχισμένοι για τη μεγάλη τους επιτυχία.  Είχαν δώσει εξετάσεις και επέτυχαν πανηγυρικά.  Πύκνωσαν τας τάξεις των σκληροτράχηλων των Άτρωτων αγωνιστών της Λευκωσίας. 

Την ίδια χρονιά, ο Άντης Τσεριώτης κηρύχτηκε από τους Άγγλους ως  πρόσωπο καταζητούμενο.   Έφυγε από το σπίτι και την εργασία του, χωρίς ποτέ να επιστρέψει.  Μαθεύτηκε ότι σκοτώθηκε από αδερφικά χέρια, με την ακριβή αλήθεια ακόμα να παραμένει άγνωστη.  Παρά τις πολλές προσπάθειες που κατέβαλαν οι συγγενείς του, δυστυχώς, μέχρι και τις μέρες μας, δεν έγινε γνωστό κάτω από ποιες συνθήκες και από ποιους, το νεαρό παλικάρι   εκτελέστηκε.  Ούτε ποτέ μαθεύτηκε σε ποιο μέρος έγινε η ταφή του.  Πέρασαν 56 ολόκληρα χρόνια από τότε που έληξε ο ηρωικός αγώνας κατά των Άγγλων κατακτητών.  Πολλοί αγωνιστές έχουν αποβιώσει, ενώ πολλοί άλλοι  συνεχίζουν τη ζωή τους κοντά στις οικογένειες και τους δικούς τους.  Όμως, ο Άντης και ορισμένοι άλλοι δεν επέστρεψαν ποτέ στα σπίτια τους. Κανένας δεν τους είδε μετά τη λήξη του απελευθερωτικού αγώνα.  Μάλλον, κάποιοι τους είδαν και θέλησαν να μη τους ξαναδούν!  Τα ερωτήματα πολλά και αμείληκτα. Πού βρίσκονται θαμμένοι ο Άντης, ο Άντρος Ιωαννίδης από τη Λευκωσία – επίσης μέλος του εκτελεστικού – ο Φιλήμων Μ.  Μούγιας από το Λυθροδόντα, ο Χριστάκης Δημητρίου από το Πραιτώρι και ο Γιαννάκης Στεφανίδης;

Η εφημερίδα «Μάχη», της οποίας ο Διευθυντής και ιδιοκτήτης Νίκος Σαμψών υπήρξε συναγωνιστής του αείμνηστου Άντη, σε μια από τις πρώτες εκδόσεις της εφημερίδας, το Νιόμβρη του 1960 έγραψε:

«Εις το πάνθεον των αθανάτων του Εθνικού Απελευθερωτικού Αγώνος δέον ασφαλώς να καταλάβει τη θέση του και ο εκλεκτός αγωνιστής της ΕΟΚΑ Άντης Τσεριώτης. Τούτο είναι επιταγή της δικαιοσύνης, δια την αποκατάσταση της τιμής και τη μνήμης ηρωικού και ευσυνειδήτου μαχητού, όστις υπηρέτησεν εις τον τομέα της Λευκωσίας. Ο Άντης Τσεριώτης έλαβε μέρος εις πολλάς επιθέσεις εναντίον των δυνάμεων κατοχής και μεταξύ αυτών εις την επίθεση εναντίον των τρών λοχιών εις την οδόν Λήδρας. Η «Μάχη» θεωρεί καθήκον της  ν’ αποτίσει φόρον τμής εις την θυσίαν του ήρωος Άντη Τσεριώτη και φόρον τιμής εις την δοκιμασθείσαν ηρωικήν οικογένειαν αυτού».*(εφημερίδα «Μάχη», Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου, 1960, έτος Α΄φύλλο 3).