Η τέχνη στην Τόχνη υπήρξε μία αδιάψευστη πραγματικότητα, συνυφασμένη απόλυτα με τη ζωή των απλοϊκών κατοίκων, οι οποίοι με τα έργα τους, αποδείχθηκαν τεχνίτες σε διάφορα επαγγέλματα τα οποία άσκησαν κατά καιρούς. Παρόλο που στα παλιά χρόνια η αγιογραφία αποτελούσε έργο, κυρίως μοναχών και κληρικών, σε κάποιο βαθμό ασκήθηκε και από λαϊκά πρόσωπα, τα οποία παρουσίαζαν ιδιαίτερη κλίση σε αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα εκκλησιαστική τέχνη. Ένας τέτοιος τεχνίτης αγιογράφος, υπήρξε και ο  Λουκάς ο οποίος καταγόταν από την Τόχνη. Ο αγιογράφος έζησε και δημιούργησε κατά τα τέλη του 16ου και αρχές του 17ου αιώνα, γεγονός που επιβεβαιώνεται από τις χρονολογίες που είναι γραμμένες πάνω σε έργα του. Ο Λουκάς Τοχνίτης ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την ιστόρηση της μορφής της Δέσποινας του Κόσμου, της  Κεχαριτωμένης Παναγίας. Χαρακτηρίζεται σαν ο καλύτερος από τους μάστορες της αγιογραφικής τέχνης του 17ου αιώνα και έργα του κοσμούν εικονοστάσια Ιερών Μονών και ενοριακών ναών σε διάφορα μέρη της Κύπρου.

Σε μελέτη του με τίτλο «Οι ταπεινοί αγιογράφοι της τουρκοκρατίας στην Κύπρο (17ος – 19ος αιώνας)»  ο σεβάσμιος ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου Μαυροβουνίου, Αρχιμανδρίτης Συμεών, κάνει μια αδρομερή αναφορά στο έργο του αγιογράφου, όπως το αντιλαμβάνεται μέσα από τις  εικόνες τις οποίες ζωγράφισε ο Λουκάς. Σημειώνει ανάμεσα σε άλλα, ο Γέροντας Συμεών:

«Ο Λουκάς ο Τοχνίτης ήταν ειδικός στο να ζωγραφίζει Παναγίες με λεπτά σηκωτά φρύδια και αβρά δάκτυλα. Το μαφόριο της Παναγίας ήταν χρυσό στιλβωτό που το κάλυπτε με χρώμα πράσινο βαθύ και ακολούθως χάραζε επάνω του με αιχμηρό αντικείμενο λουλούδια και διακοσμήσεις έτσι που να φαίνεται το φόρεμα σαν χρυσοκέντητο. Η εργασία αυτή λέγεται «σκάρφιτο» και δίνει στα φορέματα αρχοντιά και μεγαλοπρέπεια.  Ο Χριστός του Λουκά, από «Ελεήμων» γίνεται «Ο Δίκαιος Κριτής» που θα κρίνει την αδικία των κρατούντων. Τα λεπτά σηκωτά φρύδια του, η στενή μύτη, τα μουστάκια που λεπτύνονται κατεβαίνοντας προς τα κάτω «κατά τον Ανατολικόν τύπον» και μοιάζουν με δυο σπαθιά αναστρεμμένα αφήνοντας ακάλυπτο μέρος των άνω χειλέων, μαζί μ’ ένα βαθιά μελαχρινό πρόσωπο δίνουν στην όλη έκφραση, μάλλον Αραβοπερσική πνευματικότητα».

Ένα από τα έργα του Λουκά Τοχνίτη είναι η Παναγία η Παρσάδα που σήμερα βρίσκεται στην εκκλησία του χωριού Ορά.  Η εικόνα αγιογραφήθηκε το 1604, γεγονός που μαρτυρείται από την εξής επιγραφή:  «ΑΨΔ  ΧΕΙΡ  ΛΟΥΚΑ / ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΧΝΗ», που βρίσκεται στο πίσω μέρος της.  Η επιγραφή αυτή, κατά πάσαν πιθανότητα, αποτελεί μεταγραφή της γνήσιας επιγραφής που υπήρχε στην μπροστινή επιφάνεια της εικόνας και η οποία χάθηκε, μετά την αποκοπή του κάτω περιθώριου της εικόνας».*(Γερασίμου Κώστας, Η Αγιογραφική Τέχνη στην κατά Κίτιον Εκκλησία).

Μετά την ερείπωση της Παρσάτας, το άγιο εικόνισμα μεταφέρθηκε το 1757 στο μοναστήρι του Αγίου Μηνά κοντά στο χωριό Βάβλα, από τον αγιογράφο ιερομόναχο Φιλάρετο της Ιεράς Μονής Αγίου Ηρακλειδίου. Η πληροφορία της μεταφοράς, δίνεται από επιγραφή σημειωμένη στο πίσω μέρος της εικόνας και η οποία αναφέρει: «Ἡ παροῦσα εἰκόνα τῆς Θεοτόκου εὐρίσκετον εἰς χορίον Παρσάδα καί διά τό φθαρῖναι της ἐκεῖσε ἐκκλησίαν ἤφερον ὅδε αὐτήν ἐγώ Φιλάρετος ζωγράφος αψνζ΄ (1757) Μαρτίου ΚΕ΄ (25) ἡγουμενεύοντος Παρθενίου ἱερομονάχου καί τῆς Μονής κτιτόρου». (Η ορθογραφία τηρείται).

Ειδικοί επί της αγιογραφικής τέχνης, υποθέτουν ότι, έργο του Λουκά Τοχνίτη αποτελεί και η εικόνα της Παναγίας Τητιότισσας στον ιερό ναό της Παναγίας Ευαγγελίστριας στην κοινότητα Καλαβασού.  Πρόκειται για αμφίπλευρη εικόνα η οποία ζωγραφίστηκε μετά το 1561, χρονολογία κατά την οποία βρέθηκε η μικρή ένθετη, και προς τιμή της οποίας ζωγραφίστηκε η εικόνα της Παναγίας Τητηότισσας.*(Γιώργος Πέτρου, Η Κατά Κίτιον Αγιογραφική Τέχνη, Λάρνακα, 2002, σσ. 160-163).

Άλλη μία εικόνα του αγιογράφου Λουκά, που κοσμεί το τέμπλο του ιερού ναού Αγίου Γεωργίου στη γειτονική ορεινή κοινότητα Βάβλας, είναι η παγκύπρια ξακουστή Παναγία της Αγάπης, έργο του 16ου αιώνα.  Αξίζει να αναφερθεί πως εικόνες του Λουκά Τοχνίτη υπάρχουν σε αρκετές εκκλησίες της ορεινής Λάρνακας, καθώς και στο νεότερο εικονοστάσι της Ιεράς Μονής Αγίου Ηρακλειδίου (1612 μ.Χ.)

Έργα του αγιογράφου Τοχνίτη πρέπει να είναι και κάποιες τοιχογραφίες που σώζονται στο εκκλησάκι του Τιμίου Προδρόμου στο χωριό Ασκάς στην περιφέρεια Πιτσιλιάς.  Στη δυτική άκρη  των τοιχογραφιών που βρίσκονται πάνω από το Παγκάρι, ο Προφήτης Δανιήλ  κρατεί στα χέρια του επιγραφή που φέρει τη λέξη ΛΙΤΟ. Μελετητές της αγιογραφικής τέχνης, αποδίδουν το έργο στον Λουκά Τοχνίτη, τόσο από την τεχνική του, όσο και από την επιγραφή, που την ερμήνευσαν ως τα αρχικά του ονόματος του αγιογράφου.  Δηλαδή: Λ (Λουκάς) Ι (Ιωάννη) ΤΟ (Τοχνίτης).* (http://www.askas.org/portfolio-item/thriskeftiki-zoi/).

Όπως σημειώνει ο αγιογράφος Κώστας Γερασίμου, στο βιβλίο «Η κατά Κίτιον Αγιογραφική Τέχνη», η τέχνη του Λουκά Τοχνίτη πέρασε από διάφορα στάδια, ο παλμός όμως της προσωπικής του πινελιάς δεν έπαψε ποτέ να σφραγίζει τα έργα του.  Η καλή σχεδιαστική ικανότητα, η λεπτότητα και ευγένεια των χαρακτηριστικών των προσώπων, το μαλακό και επιμελημένο πλάσιμο των σαρκωμάτων και η έντονη διακοσμητική τάση στα έργα του, τον καθιστούν ως ένα των καλύτερων αγιογράφων της Περιόδου της Τουρκοκρατίας (1571 – 1878).